More servicesWindows Live
HomeHotmailSpacesOneCare
 
MSN
Sign in
 
 
Spaces home  ~=:๐ g!ft free space ๐:=...PhotosProfileFriendsBlog Tools Explore the Spaces community

Blog

    • View next 20 entriesView last 20 entries
    April 15

    up' space !!!!

     
    อยู่ๆก็กลับมาอัพเสปซซะงั้นอ่ะ... หุๆๆ
     
    งงอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมวันนี้ถึงเข้ามาดู ทั้งๆที่ทิ้งไปปีกว่า.... หรือสองปี???
     
     
    ช่วงนี้ก็มีอะไรแปลกๆผ่านเข้ามาในชีวิตเหมือนกัน ทำให้เราต้องเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่าง... แต่ก็นะ สรุปมันก็เป็นไปในทางที่ดีน่ะ ^^
     
    เมื่อกี๊ไปนวดเท้ามา ครั้งแรก!!! สบายมากอ่ะ ตื่นเต้นดีใจ อิอิ... ปกติเราไม่เคยเข้าร้านสปาแถวบ้านเลย ได้แต่ไปส่งแล้วก็รอรับแม่ หรือไม่ก็รอมู๋ๆ วันนี้เลยเอาซะหน่อย ไม่อยากรอแล้ว... โอว...เวลามีคนมานวดให้มันสบายแบบนี้นี่เอง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ นวดแค่ชั่วโมงเดียวก็เจ๋งแล้ว สบายๆ >w< แต่ก็ต้องนั่งรอแม่อีกชั่วโมงนึงอยู่ดี เพราะแม่นวดตัว 2 ชั่วโมงแหน่ะ ช้าจัง
     
    เวลาผ่านมาตั้งนาน ไม่มีอะไรคืบหน้า แฟนยังไม่มี เกรดยังไม่ดีขึ้น ความขยันเพิ่มขั้นในอัตราที่ต่ำมากกกกก หึๆๆๆๆๆ เอาเหอะ
     
    แล้วเราก็ยังหาอะไรที่อยากทำไม่เจอ... แต่ก็ยังมีความหวังว่า เราจะต้องเจอในสิ่งที่เราชอบแน่ๆ ตราบที่ยังมีลมหายใจ
     
    p.s.เดี๋ยวนี้บ้าหนังสือ econ' หรือไม่ก็หนังสือที่เกี่ยวกับการตลาด การบริหาร เศรษฐกิจ ฯลฯ หมดตังไปเยอะแล้ว ช่วยด้วยๆๆ เอาเราออกไปจากวังวนนี้ที!!!!!
     
     
     
    February 02

    สอนทำสเปซหน่อยจิ !!!!

     
    ตอนนี้กะลังมึนกะตัวเอง..........
     
     
    ทำไมสเปซชา่วบ้านเค้างามๆกันทั้งน๊านเลยฟระ??? ของชั้นมันบ้านๆอยู่คนเดียวเอง
     
     
     
     
    อยากอัพสเปซให้เป็นเรื่องเป็นราวมากกว่านี้..........
     
    เพื่อหาเพื่อนให้มากกว่านี้............
     
     
    อยากshareความคิดของเรากับคนอื่นให้มากกว่านี้.....................
     
     
    เผื่อจะได้รู้อะไรเกี่ยวกับเป้าหมายในชีวิตของเรานอกจากการเรียนจบ....
     
     
     
     
    ถ้าใครมีอะไรดีๆจะแนะนำ หรือว่ามีแนวความคิดอะไรของเธอที่คิดว่าเจ๋ง พิมพ์เป็น comment มาเลยนะ เราอยากอ่านความคิดของทุกคน ^^
     
     
     
     
    February 01

    ว่าง....

     
     
    วันนี้โคตรว่างซะงั้น....
     
     
    เลยมาเล่นเอ็มซะงั้น.....
     
     
    ไม่มีไคออนซะงั้น......
     
     
    ตอนนี้กะลังเซ็งซะงั้น......
     
     
    >>> อย่าไปสนใจ 3 บรรทัดข้างบนเลย มันปันยาอ่อนว่ะ -*-
     
     
     
     
    ไม่ได้อัพมาตั้งนาน คิดถึงเหมือนกันนะเนี่ย??
     
    ตอนนี้ก็เหลือเวลาอีก 3 อาทิตย์เท่านั้นนนน ที่เราจะได้ชื่อว่าเป็นนักศึกษาปีทึ่ 2 .......
     
     
     
    ปีหน้าเราก็เป็นเด็กปี 3 แล้วววว แก่ว่ะ -*-............ เนอะ
     
     
     
    แล้วช๊านก็ต้องย้ายสำมะโนครัวไปอยู่ที่ท่าพระจันนนนน อืมมมมม อ้วนขึ้นอีกแหงๆ ของกินเยอะแยะปายหมดเลย
     
     
     
     
     
    ช่วงนี้อากาศเย็นเนอะ อารมณ์เราก็เลยเปลี่ยนแปลง ขึ้นๆลงๆ แหม่งๆ -*-.....
     
     
    เป็นช่วงมี๋ขยันแหล่ะ แอบอ่านหนังสือด้วยนะยะ..... ไม่น่าเชื่ออ่ะดิ อิอิอิ.....
     
     
     
    ไม่มีอะไรจะอัพว่ะ... -*-??  เอาเป็นว่า ตอนนี้ชั้นดีใจมากที่เขียน จาวา ได้แล้วววว โดยไม่ต้องถึ่งคนอื่นซะด้วยนะ ไม่ได้เปิดหนังสือล่วยยยย
     
     
    จบข่าวแต่เพียงเท่านี้เจ้า.............
    January 09

    สวัสดีปีใหม่ จ้าาาา...........~~~

     
     
    ปีใหม่ปีนี้ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่เลยเนอะ...... ทุกคนว่าป่ะ???
     
     
    ตั้งแต่วันที่ 31 แล้วอ่ะ ที่มีระเบิดกันเต็มเลย(เราอยู่เพชรบุรี ตอนได้้ดูทีวีตกใจหมดเลย!!!!)
     
     
    แล้วอากงเราก็เข้าโรงบาลตั้งแต่วันปีใหม่เลย อืมมม ไม่ค่อยดีจริงๆเลยนะเนี่ย.....
     
    แต่ที่ดีเหมือนจะมีอยู่อย่างเดียวอ่ะนะ........ ก็เพราะว่าคนกรุงเทพฯได้รู้จักฤดูหนาวกันน่ะสิ อิอิ แต่มันก็ทำให้คนต่างจังหวัด + คนที่อยู่ห่างไกลๆเยอะๆเค้าก็ลำบากกันเน้อออ
     
     
     
    วันนี้เป็นวันที่เรารู้สึกแปลกกับตัวเองหล่ะ...........
     
     
    เราว่าตัวเราน่ะ ชอบทำเหมือนว่าเราอยู่ตัวคนเดียวได้
     
    ไม่จำเป็นต้องอาศัยใคร จะไปไหนก็ไปคนเดียวได้.........
     
     
     
    แต่วันนี้อ่ะ อยู่ดีๆเราก็ว่าบางอย่างมันเปลี่ยนไป.........
     
     
     
    วันนี้เราไม่สบายมากๆอ่ะ ปวดท้องสุดๆๆๆๆๆๆๆ หน้าซีดแล้วก็เหงื่อออกเยอะมากๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่เพื่อนก็เป็นห่วงนะ ดูแลเรา ซึ้งมั่กๆๆ T-T
     
     
    ไอ่แก้วตกใจ นึกว่าเราเป็นลม(เหอะๆๆๆๆ ไอ่ปวดท้องอ่ะก็แย่แล้วอ่ะแก คราวนี้เจอคะแนนหลัก 3 เข้าใจ แทบตายยยย) หายาลมมาให้ดม แถมเอาทิชชู่มาเช็ดเหงื่อให้ด้วย ใจดีจัง ^^
     
     
    แหะๆ แต่กุแพ้กลิ่นพิมเสนว่ะ ไม่ไหวเลยอ่ะ ถ้าดมไปก็ตายก่อนจะหายปวดท้องแหงๆเลย - -''
     
     
    ไอ่อุ้มก็ช่วยลากๆถูลู่ถูกังไปที่หอไอ่ออย
     
     
    ไอ่ออยก็เอากุญแจห้องเปิดให้ + เอายาให้กิืนด้วย ใจดีจัง
     
     
    ไอ่เดีย... ถือกระเป๋าให้ 55555+++ แล้วก็เขียนชื่อตอนวางบัตรเข้าหอให้ด้วย
     
    อ่อๆ มันให้ยืมที่นอนด้วย (ไม่รู้เต็มใจเป่า แต่กุนอนแระ กอดพี่มี๋เมิงด้วย 5555+++) ขอบใจนะ โคตรหนาวเลยว่ะ ชั้นเลยต้องห่มผ้า 2 ชั้นเลย
     
     
     
     
    ตื่นมาก็ไปเรียนต่อ....... เจอคะแนนเข้าใจ น้ำตาจะร่วง เหอะๆๆๆ
     
     
    จะว่าไปแล้วเราไม่ได้ร้องไห้มานานแค่ไหนแล้วนะ........
     
     
    ครั้งสุดท้ายก็ประมาณว่าทะเลาะกะแม่อ่ะเนอะ แต่มันก็นานอยู่นา........
     
     
    แต่จริงๆแล้วเรารู้สึกเหมือนว่าวันนี้อ่ะ เป็นวันที่เราเห็นผลของการไม่ตั้งใจเรียน + ไม่ตั้งใจอ่านหนังสือจริงๆเลย คะแนนมันแย่มากๆ จนเราอยากจะร้องไห้จริงๆเลยนะ
     
    แต่เราอ่ะ ชอบพูดอยู่เสมอ "โอ้ยยย แก จะไปเอาอะไรมากกะคะแนนวะ เกรดอ่ะ ช่างมันเห๊อะ...." แต่พอมันเจอเข้ากับตัวเองจริงๆแล้วพูดไม่ออก
    จะร้องไห้ก็ไม่มีน้ำตา แต่ในใจเราอ่ะ น้ำตามันไหลไปแล้ว ว่าทำไมเราถึงทำคะแนนได้พลาดขนาดนี้
     
     
     
    .................................
     
     
    แต่มันก็คงแย่กว่านี้อ่ะ ถ้าัวันนี้เราไม่ได้ไม่ป่วย แล้วเพื่อนๆไม่ได้ช่วยเรา
     
     
    รู้สึกดีขึ้นสุดๆเลย ถ้าเราไม่มีพวกแกเราคงแย่อ่ะ
     
     
     
    ขอบใจนะ........................... (ไอ่ต้น ถึงแกจะไม่อยู่ตอนที่ชั้นไม่สบาย แต่ชั้นก็อยู่ไม่ได้เหมือนกัน ถ้าชั้นไม่มีแก.....)
     
     
    December 16

    อัพเรื่องงานแต๊งพี่ย้อนหลังจ้า....

     
     
     
    *****************************************************************************************************
     
    วันนี้ต้องอัพเป็นสีนี้เท่านั้นใช่ม้า เพราะว่า Theme งานเมื่อวานมันเป็นสี เขียว-เหลือง-แดง
     
     
     
    จะบอกว่าต้อนแรกที่เข้าไปในงานชั้นแอบตกใจว่ะ!!!! คือประมาณว่าน้องมันมีการเตรียมงานกันด้วย????
     
    มีกิจกรรมด้วย????
     
    มีจับฉลากด้วยซะงั้น????
     
     
    ....................... แถมยังจะมาเต้นลีลาศ...... - - '' อันนี้ขอผ่านนะน้องรัก...... เหอะๆๆๆๆๆๆ
     
     
    บอกตรงๆว่าดีใจมากๆเลยที่น้องเราตั้งใจทำงานแต๊งพี่กันขนาดนี้(รึเปล่า????)
     
    แต่ก็นั่นแหล่ะ ปลื้มๆ ^^.....
     
     
     
    เราอ่ะ สนุกมากๆๆๆๆ เลย (ถึงแม้ชั้นจะยังไม่ได้ร้องเพลงที่ชั้นเลือกเลยอ่ะ!!!!!!!) แล้วก็กระทงทองอร่อยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
     
     
    จับฉลากก็สนุกมากๆๆๆ
     
     
    เราได้ของน้องสายเรา(น้องบุ้ง) เป็นกล่องใส่ของที่เป็นกรอบรูปได้ด้วย !!!! น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
     
    แล้วของๆเราก็ตกเป็นของเจ๊เฟิร์น(พี่สายเราเช่นกัน) แหะๆๆๆ แถมได้เป็นสมุดโน้ต + สมุด schedual ซะงั้น เจ๊แกเลยบ่นว่าเจ๊แกทำงานที่ double A นะเว่ยยยย แกเอาสมุดมาให้ชั้นทำมายยยยยยยยยยยย (5555+++ ก็เอาไปใช้ให้เห็นๆเลยไง ว่าใช้สมุดของบริษัทอื่น)
     
     
     
    แล้วน้องรหัสเราก็จับได้ของพี่จุ้มจิ้ม กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อยากได้อ่ะ ของน่ารักเหมือนพี่จุ้มจิ้มเลย (>_<)!!!
     
     
    แต่คนที่ซวยหาใดเหมือน ก็คือไอ่น้องเบียร์(สมน้ำหน้า ไอ่ทะลึ่ง+หยาบคายที่สุด T-T) จับได้หนังสือธรรมะของพี่เก็ต 555+++
    ชั้นว่าแกคงทำกรรมกะเค้ามามากว่ะ เพราะแกจับสายรหัสก็ได้ไอ่พี่เก็ต แถมยังมาจับฉลากได้ของอีก
     
     
    เอาเหอะน้อง.................. ซวย!!!! 555+++ อ่านหนังสือธรรมะแล้วก็ปลงซะละกันนะจ๊ะ ^^
     
     
    อืมมมม ถึงปีนี้คนจะมาไม่เยอะมากอ่ะ แต่ว่าทุกคนก็สนุกมากเลยน๊า............
     
    พี่ๆปีสูงๆก็มากันเยอะนี่? ใช่มะ???? ดีจะตาย ^^
     
     
    เอาเป็นว่า ขอบคุณน้องๆมากกกก เลยนะคะ ที่จัดงาน thankพี่ ถึงแม้บางทีเราอาจจะมองเหมือนว่ามันเป็นแค่ธรรมเนียมปฏิบัติ เสียตังกินข้าว พี่ๆมากินข้าวฟรี(ซะงั้น) แต่เรารู้ว่าน้องเราทุกคนทำด้วยใจ แล้วก็ตั้งใจทำนะ ^^ ดีใจสุดๆเลย ที่ได้พวกเธอมาเป็นน้องเรา น่ารักจิงๆ ฮิๆๆๆๆๆ
     
     
     
    p.s.
    1)แหะๆๆ เมื่อวานใส่ชุดกระแดะไปหน่อย..... แต่รู้มั๊ยว่ากว่าจะออกจากบ้านได้.... กว่าจะขึ้นรถไฟใต้ดินแล้วไปต่อNGVได้.... กว่าจะใส่ชุดนี้เดินเรียนผ่านมาทั้งวันได้.... แทบจะเอาอะไรมาคลุมหัว บอกตรงๆนะ อายว่ะ................
     
    2)ตอนกลับบ้านโทรเรียกป๊ะป๋ามารับ.... รวดเร็วมาก แค่ 5 นาทีก็ถึงแล้ว(บ้านโคตรใกล้เลย) ในขณะที่เรากะลังจะไปที่รถ........ วิ่งมาสวยงามมาก........... เจอพี่เก็ต
     
    พี่เก็ต "น้องกิ๊ฟกลับไง?"
    เรา"อ่อๆ นี่ไง พ่อมารับ"
    ........................
     
    แพร่ด!!!!!..... ลงไปแหมะกะพื้นเรียบร้อย...........................
     
    พี่เก็ต "เฮ่ย เป็นไรเป่า?"
    เรา "ไม่เป็นไรๆ อย่าไปบอกไคนะ!!!" (แต่ในใจ..... โคตรเจ็บเลยยยยยยยย แง๊ เข่าถลอกอีกแล้ว แผลอันเก่าเพิ่งหายเองน๊า T-T)
     
    พอขึ้นรถก็โดนพ่อกะแม่สวดเรื่องซุ่มซ่าม....................... -*-
     
     
     
    อะไรว๊า?? เราว่าวันนี้น่าจะไม่มีเรื่องซวยแล้วนะ..... แต่ก็ยังมีจนได้.... - -'' กลับบ้าน อาบน้ำ นอนหลับ สบายจายยยยยยยยยยยยยยยยย
     
     
    ***************************************************************************************
    December 04

    ในที่สุดความพยายามก็เป็นผล ^^

     
     
    แหะๆๆๆ ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าความพยายามหรือว่าความเอาแต่ใจตัวเองดีหว่า?????
     
     
    สรุปว่าตอนนี้เราก็ได้มือถือใหม่แล้วล่ะ หุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ^^ ดีใจๆ
     
    เพียงแต่ว่ายังต้องคอยแอบแม่เวลาโทรศัพท์แค่นั้นแหล่ะ เด๋วเค้าเห็นว่าซื้อใหม่แล้วจะเป็นเรื่อง แล้วมู๋ๆจะซวยไปด้วย เหอะๆๆๆ
     
     
     
     
    ^^ โนเกีย5300 ที่ต้องการ ได้มาแล้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ดีใจๆ แต่พอจริงๆแล้วมันก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงเท่าไหร่อ่ะเนอะ ชีวิตก็ยังเหมือนเดิม แต่ตอนที่ไม่ได้นี่รู้สึกว่าโลกนี้แย่จริงๆ -*-............
     
     
    สงสัยเรายังเป็นเด็กที่กิเลสเต็มต้ว เหอะๆๆๆ จะพยายามลดความเอาแต่ใจตัวเองลงละกันนะคะพี่สาวที่น่ารัก
     
     
    สงสัยช่ะม้า ว่าเราได้มือถือเครื่องนี้มาได้ไง O_o??? บอกให้ก็ได้.........
     
     
     
    ก็มู๋ๆออกตังให้ก่อนอ่ะจิ่ แล้วพอเราได้แต๊ะเอียแล้วเราค่อยคืนให้มู๋ๆ
     
    ตอนแรกมู๋ๆให้มา 9 พัน แต่เราเอามือถือเครื่องเก่าเราไปเทิร์นมาได้ตั้ง 1800!!!! impossible มากๆอ่ะ เพราะว่าเราซื้อมา 5400 เมื่อธันวาปีที่แล้ว(ครบรอบ 1 ปีพอดีเรย) แล้วก็เป็นมือถือ LG ด้วยแหล่ะ ซึ่งปกติเค้าไม่ค่อยจะรับซื้อกันหรอก
     
     
    ร้านนี้เป็นร้านแรกที่เราถาม เค้าบอกว่าได้ไม่เกิน 2 พัน
    ร้านที่สองที่ไปถามเค้าบอกว่าเก็บไว้ใช้เองเหอะ ได้ไม่ถึงพันนึงหรอก
    ร้านที่สามเค้าให้พันห้า
     
     
    เราก็เลยแป้นแล้นกลับมาร้านแรกเลย เค้าให้เรา 1800 ตื้อซักพักก็ยังพันแปดอยู่(ตอนแรกกะว่าพันห้าก็เอาแล้วแหล่ะ แต่ในเมื่อเค้าให้ก็ต่ออีกซะหน่อยพอเป็นพิธี เนื่องจากเพื่อนๆและมู๋ๆยังบอกเลย ว่าได้ไม่ถึงพันนึงหรอก ........... หุๆๆๆๆ โชคดีจิงๆ)
     
     
    แล้วราคาเครื่องเค้าก็ขาย แปดพันห้า สรุปแล้วคือเราจ่ายตังเค้าไป 6700 แล้วก็เอาสองพันที่เหลือไปคืนมู๋ๆก่อน หนี้จะได้ลดลง ^^
     
     
     
    เรื่องมันก็มีอยู่เท่านี้แหล่ะ.................
     
     
    สรุปแล้วว่า ชีวิตเราเกิดมาเพื่อมีกิเลส.....................พยายามใช้ชีวิตอยู่เพื่อสนองกิเลสนั้นๆโดยเรียกการกระทำนั้นว่าความสุข................พอสนองอันนี้ก็จะแสวงหากิเลสใหม่ๆมาเพื่อพยายามได้มาเป็นสิ่งต่อไป
     
     
     
    มันก็แค่นี้แหล่ะน๊า..................... แต่ระหว่างชีวิตเราก็ไม่ได้มีกิเลสเฮงซวยแบบการช้อปปิ้งหรือว่าบ้าแบรนด์แค่นั้นนี่หว่า....
     
     
    เรายังมีกิเลสที่ต้องการให้คนอื่นมีความสุข
     
    เรายังต้องการทำบุญ + ทำทานให้คนอื่นที่กำลังแย่มีชีวิตที่ดีขึ้น(นิดนึงก็ยังดี)
     
    เพราะงั้น ^^ ..... เราก็ยังโอเคล่ะวะ ถ่วงดุลๆ เนอะ!
     
     
     
     
    ขอบคุณเพื่อนและพี่ชายที่น่ารักของเรามากๆเลยนะค๊า.............. พอเราเข้ามาดูเสปซของตัวเองแล้วได้อ่านคอมเม้นท์ทีไรก็ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นได้ทุกทีเลยแหล่ะ ^^ ดีใจจัง
     
    รักทุกๆคนมากๆ
     
     
    p.s.1---- ตอนนี้เบอร์ของเพื่อนๆหายไปหมดแล้วอ่ะ เมมไว้ในเครื่องเก่า............. -*- ใครผ่านไปผ่านมาช่วยกรุณาบอกเบอร์ให้เราอีกทีนะ(พิมพ์ไว้ในนี้แหล่ะจ้า)
    p.s.2---- พรุ่งนี้วันพ่อนะคะ รักพ่อให้มากๆล่ะ (แล้วก็รักแม่ด้วยนะ) ที่สำคัญอีกอย่างก็คือ รักในหลวงของเราให้มากๆ ทำความดีเพื่อตอบแทนพระมหากรุณาธิคุณที่ในหลวงทรงมีต่อพวกเราคนไทยด้วยนะค๊าบบบบบ
     
     
     
    บ๊ายบายยยยยยยยยยยยยยยยย แล้วคุยกันใหม่น๊า......
     
     
    November 28

    เกลียดตัวเองจริงๆที่เป็นคนแบบนี้ -*-....

     
     
    ชั้นยังเป็นมนุษย์อยู่นะ............
     
     
    ยังเป็นคนอายุไม่ถึง 20...............
     
     
    ยังเป็นวัยที่อยากได้ของที่ไม่สำคัญต่อชีวิตเหมือนกับคนอื่นๆเหมือนกัน
     
     
     
     
     
    ณ เวลาปัจจุบันนี้อยากได้มือถือ.......... เหอะๆๆๆ เหมือนวงจรแย่ๆเนอะ แต่ว่าไม่รู้ว่ะ -*-
     
     
     
    แต่ตั้งแต่เราเกิดมา เรายังไม่เคยได้ขออะไรจากแม่ที่เป็นของจริงจังเลยเหอะ ..
     
    มือถือเครื่องแรกจนถึงปัจจุบันนี้ ก็เป็นของที่เราเก็บตังเองทั้งนั้น หรือไม่ก็เป็นแต๊ะเอียของเรา(ซึ่งเราไม่เคยได้แต๊ะเอียจากพ่อกับแม่เลยซักครั้ง)
     
     
     
     
     
     
     
    แม่บอกว่าจะซื้อกล้องให้เรา................... แต่เราก็ต้องออกตังด้วย และตอนนี้กล้องก็อยู่ที่แม่เราอย่าถาวร บางทีเราจะใช้ยังไม่ได้ใช้เลย
     
     
     
    คอมเครื่องปัจจุบันเหมือนว่าแม่จะซื้อให้เรา แต่มันก็เป็นของส่วนรวมอยู่แล้ว ตั้งก็กลางบ้าน ใครจะใช้ก็ได้ ตอนแรกไหนบอกว่าจะซื้อโน้ตบุ๊คให้ตอนเราอยู่หอ แต่เราก็ได้แค่คอมเครื่องนี้แล้วก็ต้องตั้งไว้ที่บ้าน ตอนปีหนึ่งที่ซื้อคอมก็ไม่ค่อยจะได้ใช้เลย
     
     
    สรุปแล้ว........... ของที่แม่ให้เราจริงๆจังๆก็มีแค่ค่าไปปักกิ่งแค่นั้นแหล่ะ..................
     
     
     
     
    แต่ถ้าเทียบกะพี่เรา......................
     
     
    มือถือทุกเครื่องที่พี่ออยล์เคยใช้(ยกเว้นเครื่องปัจจุบัน) แม่ก็เป็นคนซื้อให้ทั้งนั้น
     
    กระเป๋านักเรียนก็เป็นจาคอป(ที่หายภายใน 2 อาทิตย์) ก็แม่เป็นคนซื้อให้
     
    รถที่ขับอยู่ แม่ก็เป็นคนซื้อให้ โดยที่ไม่รู้ว่าไอ่มู๋ๆจะคืนเงินรึเปล่า
     
    ขายบ้านเก่าได้เงิน แม่ให้พี่ออยล์ตั้งหลายแสน..........
     
     
     
     
    เราก็ไม่อยากจะคิดหรอกนะ ว่าจริงๆแล้วเราเป็นลูกเค้ารึเปล่า หรือว่าเค้ามีลูกสาวแค่คนเดียว
     
    และแล้วจนถึงวันนี้เราก็ยังไม่ได้กินข้าวฉลองที่เราสอบเอนท์ได้ จนมันผ่านมาสองปีแล้ว อาจจะต้องรอจนเราจบเลยมั๊ง........... หรือว่าเราเรียนจบแล้วเราก็อาจจะไม่ได้ทำให้แม่ภูมิใจก็ได้
     
     
     
    พี่ออยล์เรียนจบในคณะ+สาขาที่ไม่สามารถหางานได้ แต่ตอนนี้ทำงานที่แบงค์เพราะว่าแม่เป็นคนฝากงานให้
     
     
    พี่ออยล์ขับรถได้เพราะแม่ให้รถขับก่อน จนทำใบขับขี่ได้
     
     
    พี่ออยล์นนนนเรียนโท เพราะว่าแม่ให้ไปเรียน
     
    พี่ออยล์สอบเอนท์ได้เพราะแม่หาที่เรียนพิเศษให้...................
     
     
     
     
     
    พอแล้วๆๆๆๆ
     
    เดี๋ยวค่อยเอาเงินแต๊ะเอียปีหน้าไปซื้อของที่เราอยากได้ก็ได้............
     
     
    เดี๋ยวเราทำงานหาเงินซื้อรถของเราเองก็ได้
     
    เดี๋ยวเราเรียนจบมาแล้วเราหางานเองก็ได้
     
     
    เดี๋ยวเราอยากเรียนต่อเราก็หาเงินเรียนเองก็ได้
     
     
    ...................................... แต่มันเหนื่อยนะ ...........................................
     
     
    เหมือนทำความดีอะไรเท่าไหร่มันก็มีกระจกมาตั้งสะท้อนให้เราเห็นตัวเองแค่นั้นแหล่ะ
     
    ทำอะไรดีแค่ไหน ดูแลทุกคนแค่ไหน................... แต่ก็มีเราแค่นั้นที่เห็น เพระว่าคนอื่นไม่เห็นจะสนใจเลย
     
     
     
     
    โอเค วันนี้จบเรื่องแย่ๆแค่นี้แหล่ะ เด๋วเราจะไปตัดเพลงให้แก้วแล้ว ^^
     
     
    แล้วจะมาอัพใหม่นะจ๊ะ........
     
     
     
     
    November 25

    ~ มี๋ๆฮิตเป็นแม่ศรีเรือน ก๊ากกก ~

     
     
    ตอนนี้อย่าสงสัยกันนะ ว่าทำไมเราถึงชอบเข้าห้องสมุด....
     
     
    แล้วทำไมเจอเราทีไร เราต้องหอบหิ้วหนังสือทำอาหาร....
     
     
    ก็เป็นเพราะว่าตอนนี้เราฮิตทำอาหาร + ทำขนมน่ะสิ ^^ น่าตกใจช่ะมะล่า........
     
     
     
     
     
     
    แต่เมื่อวานลองทำซาลาเปาดู (ดูในทีวีโคตรง่ายเลยอ่ะ) แต่ทำไมพอเราทำจริงๆแล้วมันไม่ฟูวะ????? มันเป็นซาลาเปาแฟ่บบ T-T เสียใจ
     
     
     
    พ่อบอกว่า มันต้องตั้งรอไว้ก่อน ให้ยีสต์มันทำปฏิกิริยากับแป้ง มันถึงจะฟู..... แล้วทำไมข้างกล่องแป้งไม่เจือกเขียนไว้วะ??? (ในหนังสือเค้าก้อบอกให้ตั้งอ่ะนะ แต่ด้วยความขี้เกียจ ก้อเลยไม่ได้วางทิ้งไว้ แหะๆๆๆ)
     
     
     
    แต่ไม่เป็นไร๊ วันนี้ยังมี เด๋วจะลองทำใหม่.........(ยังเหลือแป้งอีกกล่องนึง)
     
    จะตั้งทิ้งไว้ข้ามวันข้ามคืนเลย...... เคืองๆ
     
     
     
     
    ตอนนี้ไม่ได้ดู กุง จากทีวีแล้วอ่ะ เพราะไม่อยากดูตอนรันทด....T-T (แต่ที่รักชั้นหล่อมั่กๆเลยเนอะ)
     
    เลยเปลี่ยนมานั่งดูทางซีดีแทน ชื่นชมความหล่อทุ๊กวัน หุๆๆๆๆๆ
     
     
     
     
     
    ***************************************************************
     
     
    เบื่อหน่ายไอ่มู๋ๆมากเลย -*-............... เป็นผู้หญิงภาษาอะไรวะ? ซกมก (แอบนินทา)
     
     
    ของที่ทุกคนให้มันเก็บหมดเลยนะ แต่ไม่สนใจ..................... เราว่ามันแย่กว่าการทิ้งไปเลยซะอีกนะ คนให้รู้สึกแย่จัง(มีของเราด้วยเต็มเลยที่มันดองไว้น่ะ)
     
     
    เวลาเราล้างรถให้ + จัดห้องให้ + จัดชั้นหนังสือ + เปลี่ยนผ้าปูที่นอน/ปลอกหมอน + ซักผ้า + รีดผ้า ฯลฯ เยอะแยะ.............. ก็ดูไม่เห็นมันจะสนใจเท่าไหร่เลย แอบเสียใจลึกๆเนอะ
     
     
     
     
    ถ้าซักวันนึงเรามีคนที่เรารัก............... เราก็อยากทำหลายๆอย่างให้เค้านะ..................
     
    แต่เราไม่รู้ว่าเราจะเลือกให้ความสำคัญกับใครก่อน เพราะเราก็รักครอบครัวเรามากๆเลย..................
     
     
     
    แต่ช่างเหอะ เพราะเรื่องนั้นมันคงอีกไกล(หุๆๆๆๆ ไกลมากกกกกกกกก)...................................
     
     
     
     
     
    แต่เพื่อนๆทุกคนก็ขอให้เข้าใจด้วยนะแก ว่าบางทีที่เราผิดนัดกับพวกแก เพราะว่าเราติดนัดกับที่บ้าน เราขอโทดด้วยนะเว่ย...............
    แต่สำหรับเราแล้ว ไม่ใช่พวกแกไม่มีความสำคัญ พวกแกน่ะสำคัญมากๆ ถ้าไม่มีพวกแกเราก็คงอยู่ไม่ได้หรอก................
     
     
    แต่ว่า............. เรามีสิ่งที่สำคัญกว่า ก็คือครอบครัว ซึ่งเราสัญญาไว้กับตัวเองแล้วว่าจะต้องดูแลทุกคนในบ้านให้ดีที่สุด เอาใจใส่ที่มากที่สุด ให้ความสำคัญให้มากที่สุด
     
     
     
    เพื่อนๆอย่าโกดเรานะ ^^ ขอบคุณมากที่เข้าใจ แล้วเราจะแอบหนีแม่ไปเที่ยวกะพวกแกบ่อยๆละกัน หุๆๆๆๆ
     
    (มันมาเรื่องนี้ได้ยังไงเนี่ย??? ไคช่วยอธิบาย.........)
     
     
     
     
    สรุปว่า วันนี้ก็พอแค่นี้ละกัน..................... อัพใหม่เมื่อว่าง ^^ C Yah!!
     
     
     
    November 23

    อืมมมม... เอาพวกแบบสอบถามไปเล่นละกัน สนุกดีๆ ^^...

     
     
    ชื่อเล่นบอกความเป็นคุณวิธีการเล่นให้คุณนำชื่อเล่นว่าเรียงกันแล้วอ่านความหมายของตัวอักษรแต่ละตัวค่ะ
    จะชื่อจริงก็ไม่ว่านะแต่มันยาวไปหน่อยอ่ะค่ะตัวอย่างนะRung
    -------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    R : ชอบเข้าสังคม
    U : อยากให้ตนเองเท่าเทียมกับคนอื่น
    N : เมื่อถึงเวลางาน คุณก็ตั้งใจทำเต็มที่ แต่เมื่อถึงเวลาพักคุณก็เต็มที่เหมือนกัน
    G : เป็นคนที่อ่านคนเก่ง 

    A..แม้จะกังวลใจแต่คุณก็วางท่าทีสงบ ควบคุมตัวเองได้ดี โดยที่คนอื่นไม่รู้เลยสักนิด
    B..ระวังตัวเสมอเวลาพบเจอผู้คนใหม่ ๆ
    C..มีความสามารถพิเศษในตัว แต่มักไม่กล้าแสดงออก
    D..เป็นคนเชื่อใจคนยาก
    E..เป็นคนที่ตื่นตัวเสมอ
    F..เป็นที่รักของทุกคน
    G..เป็นคนที่อ่านคนเก่ง
    H..ไม่ใช่นักตัดสินที่ดี
    I..เป็นคนอารมณ์เสียง่าย
    J..ขี้อิจฉา
    K..ชอบลองทำอะไรใหม่ ๆ
    L..คำว่ารัก ยากนักที่คุณจะเข้าใจ
    M..ความสำเร็จมาหาคุณง่าย
    N..เมื่อถึงเวลางาน คุณก็ตั้งใจทำเต็มที่ แต่เมื่อถึงเวลาพักคุณก็เต็มที่เหมือนกัน
    O..ใจกว้าง
    P..ขาดความเข้าใจคนอื่น มักสนใจแต่เรื่องตัวเอง
    Q..เสแสร้ง
    R..ชอบเข้าสังคม
    S..ค่อนข้างใจแคบ
    T..มีทัศนคติที่ดี
    U..อยากให้ตนเองเท่าเทียมกับคนอื่น
    V..ระวังการใช้ถ้อยคำมาก
    W..รักความเป็นส่วนตัว
    X..ไม่ชอบให้ใครสั่ง
    Y..ใคร ๆมักบอกว่าคุณเป้นสาเหตุแห่งความยุ่งยาก
    Z..ไม่ยอมแพ้ใคร 

    ตรงกันมั่งไม๊เนี่ยะ ????
     
     
    ******************************************************************************
     
    วันนี้ก็ไม่มีอารัยจะอัพอ่ะนะ แต่เราจะบอกข่าวคราวความคืบหน้าของเราให้รู้ละกันนะจ๊ะ ^^

     

     

     

    ตอนนี้สามารถไปเรียนได้ทุกวิชาแล้ว อยู่กับเพื่อนได้แล้ว ทำใจเรื่องไม่มีแฟนได้แล้ว(555++) แล้วก็อะไรหลายๆอย่างที่ดีขึ้นน่ะ

     

    ช่วงนี้ฮิตทำกับข้าว/อาหารเช้ามั่กๆเลย ตื่นตั้งแต่ตี 5 เพื่อมาทอดไข่ดาว ไส้กรอก ไก่ทอด + ปิ้งหนมปัง ชงกาแฟตอนเช้า มันก็สนุกดีเหมือนกันนะ มันเป็นชีวิตที่เราอยากได้มาตั้งแต่ประถมแล้วล่ะ

    เราอยากนั่งกินข้าวตอนเช้ากับทุกคนในบ้าน 555++ ตลกดีเนอะ

     

     

    แต่ตอนนี้เราก็ได้ทำแล้ว (-*- ทำกินเองซะด้วยนะ)


     

    November 19

    ว๊ากกก ทำไมต้องเป็นแบบนี้ทุกทีเลยว๊า T-T.....

     
    **************************************************************
     
     
    น้ำตาร่วง Y-Y..... แต่ไม่ใช่เรื่องเกรดนะ
     
     
    โห................ คนที่เรารอให้ออน MSN มาเป็นเวลาหลายเดือน...... เพิ่งจะออนเมื่อกี๊นี้เอง
     
     
     
     
     
     
    แล้วมันก็เป็นเวลาเดียวกับที่ช๊านไปกรอกน้ำข้างล่าง........
     
     
    แต่เมื่อกี๊ตอนรอน้ำมันกรองอยู่ได้ยินเสียงคนทักมาใน MSN 2คน ก็คือพี่หยางแล้วก้อไอ่อาร์ม Y-Y แง๊
     
     
     
    พวกแกรู้ใช่มั๊ย ว่าพี่หยางเป็นไกด์ที่ชั้นไปเจอตอนไปปักกิ่ง แล้วก็แอบกรี๊ดอยู่....... โอ้ยยยย